به فرزندی دلبند / شعری از پادراییک پیرس


لبخند به لب، آنچه شکنجه ام می کند این است

که تو خواهی گریست؛

زیبا روی، تاسفم این است

.که درخشندگی ات خواهد گرایید به تیرگی

 

،سر فراز، تو غره ای

اما سر خم خواهی کرد با غم؛

و این اسفبار چیزیست که برایت تفأل می زنم

.هر بار که می بوسمت

 برگردان:کامیار محسنین

/ 5 نظر / 17 بازدید
masiha

سرفراز تو غره ای اما سرخم خواهی کرد با غم.... خعلی حرف داش این تیکش

nafas

ولی من شعرای خودتو بیشتر دوس دارم

تیام

بعدازمدتها اومدم ببینم چه میکنی ؟خوب پیشرفت کردی باشعرها قشنگ وباشعور.......